07/21/2018 - شنبه 30 تير 1397

Menu

ویژگی های فرهنگی و اقتصادی


  
 پیشنهاد طرح جامع تهران – فرمانفرما در زمینه استقرار بخشی از فعالیت های صنعتی شهر تهران در محدوده منطقه 21 ، قرار داشتن این محدوده در خارج از محدوده خدماتی شهر و نیز قرارگیری در محدوده آزاد نشده شهر و به حساب آمدن به عنوان بخشی از حریم استحفاظی شهر، تصرف بسیاری از اراضی منطقه توسط نهادهای نظامی در سال های پس از انقلاب، عبور محورهای تجهیزشده عملکردی  کلان مقیاس تهران – کرج از درون و لبه های منطقه ، پیشنهاد منطقه به عنوان جزئی از پهنه توسعه شهر تهران در غرب این شهر ، واگذاری بخشی از زمین های منطقه به عنوان شرکت های تعاونی مسکن به کارکنان رده میانی و پائین سازمان های اجرائی( مانند شهرداری، دانشگاه تهران، صدا و سیما، دژبان، دادگستری و ... ) مجموعاً عواملی هستند که دارای تاثیراساسی بر ویژگی های اقتصادی محدوده و شکل دهی آن بوده و از این نظر ، نظام فعالیت و اشتغال جمعیت  نیز نظام تولید کارگاهی آن را متاثر ساخته است . 
قبل از تهیه طرح جامع اول تهران ، این منطقه و به خصوص جنوب بزرگراه کرج بستر عبور محور اصلی تهران – قزوین ( شاید ری و قزوین ) به شمار می آمد و تقاضاهای زیادی برای توسعه آن وجود نداشت . البته در این دوران محدوده موردنظر شکل و هیئتی از نظر استقرار صنایع دردانه تهران به خود گرفته بود ولی بافت بسیار ناپیوسته ای را تشکیل می داد . لازم به اشاره است که در اواخر دوره پهلوی دوم و به هنگام اوج گیری بحران ها ، محدوده 5 ساله تهران آزاد شد . این اتفاق و حدود و مساحت پهنه آزادسازی شده می تواند میزان تقاضاهای معطل مانده واقعی و مجازی را نمایش دهد .
هسته های کوچک جمعیت مثل وردآورد و قلعه ها و کاروانسراهایی چند شامل قلعه سلیمان خان، قلعه چیتگر، قلعه ارامنه( دو قلعه) قلعه حسن خان، کاروانسراسنگی و ... در سر راه تهران ( کرج ) – قزوین در دوره های گذشته می تواند تجسمی کامل از فضای حومه ای خلوت را ادا نمایند .
طرح جامع اول تهران دو سند تصویری را بدست می دهد که اجمالاً گویای سمت گیری خاصی است که امروز بیشتر به آن نسبت "طرح توسعه در محور شرقی – غربی" را می دهند که البته معلوم نیست اگر این طرح تهیه نمی شد، تهران در کدام جهت توسعه می یافت .
یکی از این اسناد ، شمائی کلی از جوامع آینده تهران و محدوده های نیمه مستقل را نشان می دهد . در بخش غرب مسیل کن دوجامعه جدا از هم به ترتیب نزدیکی به تهران جامعه لتمر و جامعه وردآورد می باشد . 
به عللی چند بعد از طرح مذکور ، گزارش و طرح جامع کن تحت عنوان توسعه و طرح شهر جدید کن توسط مشاور فرمانفرما تهیه می شود که از بی توجهی مسئولان به مولفه های اصلی طرح جامع اول سخن دارد و سیمای دوبعدی جامعه ای نسبتاً مستقل در طرح منعکس است و به تصویب هم نمی رسد .
طرح دیگری که معمولاً نسبت به آن اشاره ای وجود ندارد طرح اجرائی تهران است که توسط سازمان برنامه و تقریباً بلافاصله بعد از تهیه و تصویب طرح جامع اول و با فوریت و جسارت " مورد ادعای طراح " به موسسه دوکسیادیس سفارش داده می شود . عمده توجه این طرح معطوف به غرب مسیل کن و به خصوص اراضی زراعی جنوب نهر فیروز بهرام است . این طرح بنا به اراده حاکم برتهیه آن ، کاملاً " شماگونه " و " گزاف " است یعنی مقدار مداخله آن در اراضی غرب و جنوب غربی تهران بسیار زیاد است .